Word niet bang

Op zo’n zonnige zondag in vakantietijd doet het wat vreemd aan om naar zulke ernstige lezingen uit de heilige schrift te luisteren. En dat ook nog op een dag na een feest waarin we onze dank vierden vanwege de priesterlijke voorgangers in ons midden. Kunnen we op een eerlijke manier de woorden ‘word niet bang’, ‘wees niet bang’ wel serieus nemen?

Maar dit evangelie is niet alleen voor ons nu weerbarstig en stug. Het zijn immers een paar zinnen binnen de samenhang waar de twaalf leerlingen van Jezus erop uitgestuurd worden om rond te bazuinen dat Gods rijk nabij is en dat moeten verduidelijken door zieken te genezen, demonische krachten uit te bannen; mensen die leven als doden weer tot mens te maken met hoop en vertrouwen. Je zou toch zeggen dat zulke mensen met open armen ontvangen zouden worden. Maar nee: ‘Jullie zullen door iedereen gehaat worden vanwege mijn naam.’

Waarom toch? En zou dat vandaag de dag nog gelden, voor ons nu zoals we hier bijeen zijn?

Misschien zouden we de oorspronkelijke woorden kunnen omdraaien om de betekenis voor ons nu te horen. In onze cultuur en maatschappij hoeven we toch niet zo bang te zijn dat men ons lichaam doodt omwille van de Naam die ons leven bezielt. Nee ‘het lichaam’, d.w.z. ons kennen en kunnen, wordt eerder vertroeteld, maar de ziel kan worden gedood.

Wees er niet bang voor. Laat je daardoor niet bepalen, laat je niet bevangen door ontzag voor die machten en krachten. Want, en dat is niet onze redenering, ons beter weten, maar het is het authentieke woord van het evangelie: wat Ik zeg in het donker van niet zien, geen tastbaar bewijs in handen hebben, zeg dat in het volle licht draag dat uit, doe dat!

Wat zou dat kunnen zijn?

We hoeven dat niet ver te zoeken, het is niet hoog in de hemel, noch diep onder de werkelijkheid van de dag verborgen. Wat vraagt de Heer anders dan nederig te wandelen met je God, zegt de profeet.

En herhalen we dan enkel woorden zonder praktische consequenties?

Partij kiezen voor Hem die niet uit was op succes, die zich niet liet leiden door eigenbelang, maar diep doordrongen was van een God die het leven en welzijn van de mensen wil. Die diep doordrongen was van de overtuiging dat geluk, vrijheid en onafhankelijkheid geen waarden zijn die met harde hand of slim egoïsme tot stand komen.

Heb ontzag, eerbied voor deze zachte, maar oersterke kracht waar we de persoonlijke trekken in kunnen lezen van de Schepper die we Vader kunnen en mogen noemen. Een God die wil dat er een einde gemaakt wordt aan het heersen van de een over de ander.

Ja het is een tijd waarin het ons gegund wordt wat op adem te komen, te genieten van ontspanning en zich vrij voelen. Een tijd om door afstand te nemen, met andere ogen de dagelijkse dag te gaan zien. Een tijd om bemoediging te vinden om door te gaan op een weg ‘naar gemeenschap om christelijk leven concreet te maken’. Daarmee niet bang te worden voor het anders zijn, het anders doen dan wat men ‘gewoon en normaal’ vindt in een wereld waarin ieder ‘ik’ wel uitmaakt wat goed en kwaad is. We weten dat een mens het centrum van zijn leven nooit in zijn ego zal kunnen vinden. Daarom kiezen we partij voor Hem die in de donkerste ogenblikken trouw bleef aan de scheppende dynamiek die Hij Vader kon noemen.

Ja geloven, christelijk leven, heeft betrekking op wat er niet is, maar het verliest zijn kracht als dat wat er niet is ook nooit hoeft te komen. Dan zou geloof het wel waar kunnen zijn maar geen werkelijkheidsgehalte hebben. Daarom gaan we het ene brood weer breken en de beker drinken om dankbaar onze weg door het leven te kunnen gaan.

Dit moge ons gegeven worden.