Gemeenschap De Hooge Berkt

Het is met deze zinnen van het evangelie, of we plotseling betrokken worden bij een gesprek waar we het begin niet van meemaakten en het verdere verloop niet kennen. We horen woorden die niet direct tot ons gericht zijn, maar die we toch opvangen omdat ze prikkelen, wellicht wat ergeren. Want waar kan het toch over gaan als we horen dat er gezegd wordt niet bang te zijn voor hen die wel het lichaam doden maar een mens niet kunnen vernietigen, Of dat mensen toch veel meer waard zijn dan mussen, terwijl we beelden voor ogen krijgen van kinderen die van honger omkomen, mensen getroffen worden door aardbeving, om het zinloze van oorlog en aanslagen maar niet te noemen.
Als we de woorden die we hoorden, isoleren, er stelregels van maken uit een programma of een verheven ideaal, slaan ze nergens op.
Maar het is geen Onbekende voor ons die hier het woord voert waar we deze flarden van horen. Hier spreekt iemand die weet waar Hij het over heeft. Iemand die net als wij, de beelden en berichten kent van mensen die omkomen, kinderen die sterven, rijken die muren bouwen om hun bezit veilig te stellen. Iemand die diep bewogen wordt door wat mensen meemaken en te lijden hebben.
En deze man, Jezus, mobiliseert, traint zouden we nu zeggen, een stel mensen - apostelen, die er op uitgestuurd worden: genees de zieken, wek de doden tot leven, ban de duivels en zijn trawanten uit!. Er op uitgestuurd worden, in beweging gebracht worden om niet te berusten en stil te blijven staan in: "zo is het nu eenmaal", "we kunnen er toch niets aan doen".
Geloven in God, dat zijn koningschap nabij is, dat licht kan verlichten,dat het goddelijke zich verbindt aan het menselijke, kracht met onmacht. Hij zegt dat deze beweging, deze stuwkracht er is, nabij is…
Hij weet wat dit betekent: Ik stuur jullie als schapen waar wolven vrij spel hebben. Wees niet bang, kruip niet in je schulp: de werkelijkheid, de realiteit is niet, is zeker niet alleen, wat je ziet…
Geloven in God, leven met zijn Geest is geen goedkoop geluk, spiritualiteit kan de mens met zijn verwachtingen en verlangens totaal overhoop halen.

Ik waag me er niet aan een poging te doen naar het wat Jezus ons nu zou zeggen. We moeten het doen met de woorden die we hoorden over de hoofden van de apostelen heen. Wat ik wel kan en wil doen, is bidden, met u allen bidden om de Geest, de Geest van waarheid, die Trooster en Helper. Een bidden dat het vertrouwen voedt, ondersteunt. Het vertrouwen dat dit leven van ons, zoals we zijn, - misschien schijnbaar onbeduidend -, een voedingsbodem is waaruit getuigen kunnen voortkomen. Getuigen van ander leven, van licht en verlichting, getuigen van menselijkheid, van protest tegen muren, tegen afscherming en veilig stellen. Een voedingsbodem voor een leven dat tegen de stroom ingaat en opkomt voor wat een mens echt nodig heeft, echt mens maakt.
"Ja we zijn dragers van licht" we zeggen dit, we geloven erin. En we zeggen tegelijkertijd: Geef ons de ogen van een kind om in Uw licht het licht te zien, en opgewekte mensen blijven!
Zo moge het ons gegeven worden ,nu,met het delen van het brood waarover zijn Naam, zijn Geest is uitgeroepen.