|
|
Preken: Matteüs
11, 2 - 11
Door Leonie
van Straaten en Irene Suasso
Johannes – Jezus: wat zeggen ze ons?
Een tweespraak:
- Johannes zat gevangen. Gevangen in zijn ideaal, zijn beeld
over Gods’ toekomst. Ook wij hebben idealen, dat is goed. Maar
als we erin gevangen raken, wat gebeurt er dan met ons? Kijken
we dan nog wel met de juiste ogen naar de werkelijkheid?
Johannes had uitsluitend oog voor de toekomst van God, maar dan
wel een God die radicaal kritisch stond tegenover de mens.
Daarom kon hij alleen een oordeel preken. Wie is die Jezus? Is
Hij de Komende?
- Ga Johannes vertellen wat U hoort en ziet.
Kortzichtigen krijgen een ruimere blik, mensen die geen poot
hadden om op te staan kunnen weer vooruit, mensen die gebukt
gingen onder zorgen komen overeind, uitgestotenen nemen weer
deel aan het sociale leven. En al deze mensen reiken hun hand
naar mensen die nog treuren.
- Johannes zag de wereld. De wereld die wij nu in het licht
zetten. Hij zag wat niet goed was. Ook nu is er veel niet goed.
- Waarom bent U naar de woestijn gegaan? Plaats van stilte,
plaats van het woord.. Waarom zijn wij vandaag hier bij elkaar
gekomen. Hier, plaats van het woord. Om een fijn uur te beleven,
mooie liederen te zingen? Om even warmte te voelen in deze
donkere dagen? Wat zien wij, wat verwachten wij?
- In de woestijn was Johannes. Hij zei: "Zoveel mensen
gebruiken mooie woorden en doen niet wat ze zeggen." Daarom riep
hij op tot bekering, want het oordeel van God over de mensen was
op handen. Gods’ toekomst moest en zou doorbreken, maar het kon
alleen nog door een oordeel. Kennen wij ook niet dat verlangen
dat God ingrijpt in de wereld?
- Jezus keek naar de mensen en zag dat het goed
zou kunnen worden. Hij leefde met een God van barmhartigheid,
die liefde wil voor álle mensen – en daartoe mensen roept en
nodig heeft. Een kant van God die niet vaak de kans krijgt.
Waarom zou je aanstoot aan Jezus nemen?
- Hij geeft aanstoot omdat zijn God zo anders
is. Ook in onze dagen, zoals in de tijd van Johannes, geeft een
oordelende God veiligheid en de zekerheid dat Hij alles regelt.
Je weet waar je aan toe bent. Jezus gééft aanstoot omdat zijn
God ons inschakelt, een beroep doet op onze volwassenheid en op
ieders verantwoordelijkheid.
- Jezus was wel een leerling van Johannes, hij deelde zijn
maatschappijkritiek, maar hij geloofde dat God ons niet wil
veroordelen, maar ons nodig heeft om aanwezig te kunnen komen in
onze wereld.
- Als zo het koninkrijk komt, wie is dan die kleinste in het
koninkrijk der hemelen, waar Jezus over spreekt?
Misschien is het iemand die ruimte maakt in zichzelf voor het
aanwezig komen van God. Jij, of jij, of ik…..Dan zou het kunnen
gebeuren dat je kwetsbaar leeft, vanuit een krachtbron energie put
om met sympathie te leven. Een sympathie die je opent voor het hart
van de ander. De kleinste in het koninkrijk is misschien als een
steentje, dat in het water valt – het steentje is heel gewoon en
klein, maar door de beweging komen er steeds meer kringen in het
water. Mogen we in deze tijd van verwachten open zijn voor die
beweging.
|