Kan God terecht in deze wereld?

We staan aan het begin van een carnavalsweekend.
We staan ook aan het einde van de werkweek. Een week die begon met het onderricht van Jezus aan zijn leerlingen: Wat een geluk, als je hongert naar gerechtigheid…..We hebben er deze week hier mee geleefd en gebeden. Gezocht ook wat het kan betekenen.

En dan horen we dit verhaal. Herodes kijkt terug op de moord op Johannes. Een gruwelijk verhaal. Wat kunnen wij op deze dag met dit verhaal? Die vraag heeft mij wel enkele dagen beziggehouden.
Wat het eerst in het oog springt is de oppervlakkigheid waarmee met een mensenleven wordt omgegaan. Onvoorstelbaar en walgelijk, maar tegelijk weten we: velen in onze dagen gaan zo met mensenlevens om, grillig, berekenend, een mensenleven is niet vaak belangrijker dan het eigen leven.
Wat zijn dit voor mensen, die zo met het leven omgaan?
Herodes, het is de koning die bang is om zijn eigen koningschap te verliezen. Vandaar de kindermoord - iedere eventuele concurrentie wordt uitgeschakeld. Vandaar ook déze moord, want hij zou zijn gezicht verliezen als hij de eed breekt. Het gezichtsverlies van de een kost de ander zijn kop. Hoe ironisch is het dat iemand die nauwelijks een eigen gezicht heeft zo bang is om het gezicht te verliezen! Hij is als een speelbal, deze man, want hij laat zich verleiden door de vrouwen en hij laat zich leiden door de angst om uit de gunst te vallen.
De vrouwen in het verhaal spelen hun eigen rol. Ze laten niet de beste kant van het vrouw zijn zien. Wel een kant die realistisch is, die vaak zijn eigen gang gaat en met ons vrouwen op de loop kan gaan: de kant van onvrede, verwend gedrag en verleiding.

Als dit zo naar boven komt, dan moeten we onder ogen zien dat dit niet ver weg en lang geleden is. Die mensen in dit verhaal, dat zijn wij ook. En er zijn tijden dat de wispelturigheid, belangenverstrengeling, de angst voor gezichtsverlies en de eenzaamheid die dit met zich meebrengt je ieder perspectief ontnemen, je ten einde raad kunnen maken.
Dat riep de vraag in me op:
Waar is God in dit verhaal? Zo menselijk, kleinmenselijk als dit verhaal ook is, toch loopt er een spoor van Hem doorheen. Herodes die zich afvraagt wie die Jezus is. En zich herinnert wie Johannes was en hoe hij hem vermoordde. Johannes die een rol in zijn leven speelde die hij niet kon verdragen. Want deze Johannes bracht hem in tweestrijd, riep vragen op die hij niet onder ogen kon zien. Omdat het vragen waren die zijn leven, hemzelf zouden veranderen.

Wat een geluk, als je hongert naar gerechtigheid. Johannes was zo'n mens. Hij leefde zijn bestemming, profeet in hart en nieren. Uniek en persoonlijk, zo stond hij in het Verbond. En dat is een geluk. Want dit verbond wordt niet verbroken door het levenseinde van een mens. Zijn honger naar gerechtigheid liet sporen na. De naam van Jezus is bekend geworden, dat staat er. En er zijn leerlingen, mensen die de vragen die Johannes opriep wel konden verdragen en ze opnamen. Tot het einde toe.
Dat is dan toch de bemoediging in dit verhaal. Hoe wonderlijk ook. Want hoezeer verlang ik er naar dat recht gedáán wordt, aan de ander en aan mij, zodat God terecht kan in deze wereld! Voor mij is deze honger vaak een bron van grote onrust, het is nooit genoeg. Menselijk ongeduld of heilige onrust? Het is meestal niet te scheiden. Juist daarom is het een geluk om te kunnen zoeken naar je eigen plaats in het verbond, waar je vrij staat en op eigen wijze meewerkt om Zijn naam bekend te maken.