|
Preken: Marcus 12, 28 - 34
Door Jan Rooijakkers, gehouden op 5 november 2006
Sjema Israël- luister Israël
- “Luister dan
Israël, sjema Israël! Bemin de Enige, dan zul je gelukkig zijn en
leven in een land van melk en honing”. Het is een visioen, een
droom.
- Helemaal op het
eind van zijn weg naar Jeruzalem, al in de tempel, waar Jezus daags
tevoren de geldwisselaars met geweld verdreven heeft, wordt aan Hem
– zo vertelt Marcus, – voor de allerlaatste keer een vraag gesteld
door een schriftgeleerde: “Wat is nu het allerbelangrijkste?” En
Jezus’ antwoord is: “Sjema Israël, Luister Israël, bemin God en de
ander”.
Op dit “Luister,
Sjema Israël!” – dat tot op de dag van vandaag door iedere jood
dagelijks gebeden wordt – wil ik nu ingaan.
Vorige zondag zag ik de indrukwekkende film “De grote Stilte” die
laat zien hoe de kartuizers leven, waaruit en waarheen. Je ziet het
convent, de camera zoomt in op een van hen, en zoomt verder in tot
je alleen een luisterend oor ziet. Dit beeld staat symbool voor het
kartuizerleven, het keert een keer of vijf terug in de lange film.
Dit geconcentreerde leven van Godzoekers wordt gekenmerkt door een
mond met uiterst weinig woorden, maar meer nog door een taai
volgehouden luisterhouding.
“Luister vandaag
en wees bereid morgen zult U zijn luister aanschouwen” zingen we in
een psalm. Een oude blindgeworden pater zegt in die film: ‘Het
bijkomstige valt langzaam weg, je concentreert je en dat maakt me zo
blij; ik weet waarvoor en waarheen ik leef.’
Anderhalve maand
geleden hoorden we Marc Desmet hier over de tekenen van de tijd:
onze tijd is ziek door de rijkdom, de ontelbare keuzemogelijkheden:
een land van overvloed, van melk en honing!
Maar
we kunnen de kiesdruk niet aan: zielloosheid alom, depressie,
verslaving, het zijn de ziektes van onze tijd. Geen concentratie op
wat geluk brengt, maar juist omgekeerd: concentratie op eindeloos
veel mogelijkheden.
Er
heeft zich ook iets positiefs aangediend. We zijn ontwikkeld tot een
eigen persoonlijkheid, hobbelen niet meer passief, anoniem mee in de
massa. Je staat op jezelf. Je mag zelf alle grote en kleine keuzes
maken: beroepskeuze, partnerkeuze, maar ook: scheerzeep en jam!
En
zie: niet het geluk, maar de eenzaamheid dringt zich op. Je staat
alleen, zonder verbinding, helemaal geïsoleerd voor de grote,
overvolle etalages. Hoe verder?
Dat
is dan precies het omgekeerde van die Kartuizer.
Het antwoord van
Mark Desmet was dan ook: er is nood aan
zelfbeschikking-in-verbinding, verbinding met ons allerbinnenste
zelf, verbinding met andere personen, verbinding aan een ultieme
horizon.
Nu terug naar
Jezus: Sjema Israël. Ik vouw dat woord open in enkele oproepen die
Jezus doet:
- Slechts één ding is noodzakelijk.
- Zoek eerst het rijk Gods en al het andere wordt u in de
schoot geworpen.
- Geef alles dan de armen, kon dan en volg Mij.
- Martha,
Martha; Maria heeft de beste keuze gemaakt.
Wat
hoor je dan als je ‘luistert’?
Als
je goed luistert bv. naar muziek, dan ga je de verschillende
instrumenten onderscheiden, je gaat de lijn en melodie onderkennen,
je gaat meevoelen met crescendo’s. De muziek komt dan helemaal
binnen. Je laat vanzelf de andere bezigheden vallen, je gaat er meer
in op. Je wordt zelf muziek.
Zo is
het ook met dit luisteren naar de Stem van God: zijn richting en
hartslag ga je verstaan; zijn bedoelingen met onze wereld, met mijn
geluk. Je gaat Hem verstaan, van Hem houden, en in Hem van zijn
schepping. Vanuit zijn perspectief ga je naar de wereld kijken, naar
je eigen toekomst. Je gaat je eigen hart beter verstaan, van Hem
uit, vanuit de oerbedoeling. Je raakt weer in verbinding met je
diepste zelf. Je hart gaat weer kloppen voor... er komt liefde.
“Sjema Israël” – het oor
is ons raakpunt met God – de weg naar de eigen diepste kern ook.
Ja,
durf er op vertrouwen dat een luisterende openheid je op een rijk en
vredebrengend spoor brengt. Ik ben overtuigd dat je uitkomt in een
land dat overvloeit van melk en honing.
|