"Het geheim van een mensenleven kan gemakkelijk verkeerd begrepen worden..."

Gisteren waren miljoenen mensen in beweging voor vrede. Vandaag zijn we hier in Jezus' naam samen. Kan het eenzelfde beweging zijn?

Jezus geneest een melaatse. Een indrukwekkend gebeuren, zeker tegen de achtergrond van de tekst uit Leviticus, die het isolement van een melaatse in die tijd zo aangrijpend laat horen. Hij loopt over straat en moet zichzelf hardop isoleren, het uitgestoten zijn nog eens benadrukken. Vanwege besmettingsgevaar wel begrijpelijk. Maar het is ook het drama van de mens die geïsoleerd is geraakt van alle sociale en religieuze kaders.

Melaatsheid kennen wij niet, maar isolement komt ook in onze dagen voor!
Denk maar aan mensen die in onze samenleving onder de armoedegrens leven en proberen dit verborgen te houden. Of aan vluchtelingen die in de illegaliteit onderduiken - ook zij dreigen geïsoleerd te raken. We leven in een mentaliteit die van het individu uitgaat - dat is niet persé negatief, maar als het daarbij blijft, is er isolement.

Jezus doorbreekt het isolement door de man aan te raken. Hij doet dit niet zomaar, hij gaat in op de vraag en het vertrouwen van deze man. Want hij wordt diep bewogen. Dit woord, "diep ontroerd", is verwant met het woord barmhartigheid. Jezus ziet de mens, hij wordt bewogen en hij komt in beweging, hij doet barmhartigheid. Dit woord wordt in de evangeliën alleen voor Jezus gebruikt. Het is bijzonder dat een mens zich inzet voor een medemens, zonder bezorgd te zijn over eigen reinheid. De bewogenheid voor de ander was blijkbaar groter dan de zorg om zichzelf!

Jezus geneest een melaatse. Is het meer dan een genezingsverhaal? Het licht valt niet alleen op de melaatse maar ook op de mens Jezus. Deze pericoop onderstreept nog eens dat hij ervaren werd als een man met gezag. Zo werd hij gezien door de zieken, door de leerlingen die hij in de loop van dit hoofdstuk kreeg en door Marcus die dit schrijft.
Marcus begint zijn evangelieverhaal als de goede boodschap van Jezus Christus. Een goede boodschap, omdat in en door Jezus het Rijk Gods nabij komt. In hem en door hem en met hem wordt zichtbaar wat God verlangt: niet het ongeluk en niet de dood, niet het isolement, maar het geluk en de samenhang tussen mensen die werken en leven in een nieuw verbond, een wereld van een andere orde, een andere mentaliteit dan wij nu meemaken.

Als het licht op Jezus valt, is er nog iets. In de voorbereiding vroegen we ons af waarom Jezus geïrriteerd is. Bars stuurt hij de man weg. Hij gooit hem naar buiten, staat er. We vonden er geen pasklaar antwoord op - maar het bleef me wel bezig houden.
Ik realiseerde me dat ik soms boos wordt omdat ik me niet serieus genomen voel, omdat er geen verbinding meer voelbaar is, geen vertrouwen. Heel menselijk denk ik. Maar ik ken ook een andere boosheid, als ik meemaak dat er niet zorgvuldig wordt omgegaan met iemand of iets wat me dierbaar is. Hier zou de irritatie van Jezus wel mee te maken kunnen hebben. Misschien leeft in Jezus de spanning, dat de man niet echt begrijpt wat zijn inzet is. Dan kan hij beter zwijgen. Het geheim van Jezus leven kan gemakkelijk verkeerd verstaan worden! Jezus leefde immers ten dienste van het komende Rijk, dat is de boodschap die hij moet verkondigen. Hij wil niet de aandacht vestigen op zijn persoon, maar op de bron waaruit hij leeft, de relatie met de Vader, het herstel van verbinding dat daaruit groeien kan. Hij leefde niet alleen om zieken te genezen, maar dat hij zieken genas, mensen nabij was, was zeker een teken van het komende Rijk. In die spanning zet Marcus hier Jezus neer, de spanning dat het niet alleen om de genezing gaat, maar om de verkondiging die daardoor opgeroepen wordt, het Rijk wat daardoorheen zichtbaar wordt. Dat is de inzet van Jezus' leven.

Hoewel de rein geworden man niet doet wat Jezus vraagt, doet hij toch wat moest gebeuren: Hij verkondigt de goede boodschap!