Gemeenschap De Hooge Berkt

Volgens de evangelist Lucas is dopen met vuur een uitzuivering. De hemel gaat open tijdens het gebed van Jezus. Licht, woord, antwoord… zichtbaar, tastbaar hoorbaar. Wat onze ogen hebben gezien, wat onze handen hebben aangeraakt lijkt op een duif die, zoals bij Noach, een nieuw tijdperk inluidt na de watervloed. Bij die gebeurtenis van zijn doortocht door het water ontvangt Jezus een levengevend woord van de Vader: Jij bent mijn geliefde Zoon. Het is zo belangrijk dat je bij je geboorte een naam krijgt. Dat mensen deze woorden over je uitspreken: “Jij bent geliefd; jij bent er; jij mag er zijn…” God maakt zijn beloften waar. Dit is een besluit uit het verleden dat geldt tot in het heden.

Deze gebeurtenis uit het leven van Jezus begrijpen en dieper verstaan, vraagt van ons, net zoals toen van de eerste christenen, geloof in de paaservaring: Hij leeft. Ook dit is een besluit van de Enige dat plaatsvond in het verleden dat geldt tot in het heden.

Licht, woord, antwoord…zichtbaar, tastbaar hoorbaar. Wat onze ogen hebben gezien, wat onze handen hebben aangeraakt…Laten wij leren getuigen van ieders eigen bronervaring.

Waar ben je doorheen getrokken in je leven, dat achteraf bezien leven heeft gegeven? Wanneer moest je echt kiezen en je levenstaak op je nemen?

Door zichzelf voor het doopsel door Johannes te presenteren en zich door diens oproep te laten gezeggen, stelt Jezus bewust een eerste profetische daad. Daarmee geeft Hij aan te weten waarvoor te staan. Dat doen profeten en daarom hebben degenen die dicht bij Jezus staan in de woorden van de profeet Jesaja Jezus herkend: Hij is het Lam Gods dat de zonden van de wereld van zich af laat wassen. Hij is die Dienaar van de Enige, en ja, het is te zien dat de Geest op Hem rust. Hij wordt bij de hand genomen om op zijn beurt ook ons bij de hand te nemen. Met andere woorden: Hij gaat ons voor op de weg van ommekeer naar de Enige, die al zo lang met zijn volk onderweg is. Hij laat de wereld niet aan haar lot over, maar doet er iets aan.

Nadat God eertijds op vele manieren heeft gesproken door de profeten, spreekt Hij vandaag over Jezus zijn woord uit en spreekt Hij ons aan. Na deze Openbaring van God, die zichzelf als Vader presenteert, is dan ook niets meer vanzelfsprekend: niet voor Jezus en niet voor degenen die Hem achterna gaan. Je weet niet meer waar je aan toe bent, als dat doopsel aan een mens wordt voltrokken. Wanneer je er bewust voor kiest, dan ben je daarna van niets meer zeker. Je leven kun je niet meer volgens eigen inzichten indelen, want de relatie met de Enige doet je beseffen wat zijn wil is. Je kunt je niet vastklampen aan het verleden of aan welke vastgelegde Traditie of overlevering dan ook, om eigen – vaak goedbedoelde – ideeën te verdedigen. Het is ook helemaal niet vanzelfsprekend dat je helder ziet en goed hoort; dat je de Geest kunt onderscheiden. Om de Geest moeten wij als Lichaam van Christus voortdurend bidden en haar afsmeken.

Wanneer de Geest op Jezus neerdaalt, daalt de Geest op ons allen neer, zoals in den beginne…

om ook nu weer een nieuw begin te openen: Hem achterna, op weg naar Pasen.

Wat van Jezus Christus blijft zijn niet alleen de verhalen die op allerlei manier van Hem zijn doorverteld, maar levende mensen, die zoals Hij, ervoor gaan; die Hem en de goede Boodschap present stellen in deze wereld.

De wateren worden gezegend, de aarde geheiligd, de hemel verlicht, de mens bevrijd uit de slavernij en wij worden kinderen van de Enige genoemd en dat zijn wij ook.

Hemel en aarde raken elkaar: God en mens verbonden door de Adem van de Geest; in Christus wordt de schepping heel.