Vuur ben ik komen brengen...

Ik moet zeggen dat ik het vandaag een twijfelachtige eer vind om iets te mogen zeggen op deze plek. Ik kan me een zonniger evangelie voorstellen zo aan het einde van de vakantiemaanden.
Maar zoals er plotseling een bui of onweer op kan dagen, zo kan dat ook gebeuren in het verhaal van Jezus:

"Vuur ben ik komen brengen,
en wat zou ik graag willen dat het al brandde."
"Denken jullie dat ik ben gekomen om vrede te brengen,
nee, eerder verdeeldheid..."

Deze uitdagende woorden doen in de context van een hoofdstuk, waarin Jezus omgeven is door een menigte mensen en hen soms toespreekt, èn door zijn leerlingen. Deze laatsten horen de stevige woorden van vandaag naar zich toegezegd. Dus ook naar ons, die zich zijn leerlingen noemen. Daarom staan we onherroepelijk voor de vraag:

- wat zegt Hij toch?
- welke boodschap zendt hij naar ons toe?
- wat wekt in ons enthousiasme om dit te doen?

Nog als de dag van gisteren staat me de nacht voor ogen dat Ria en ik op een Frans balkon naar onweer hebben staan kijken. Gefascineerd als we waren door al dat vuur in de lucht, hadden we de angst van de anderen niet in de gaten. We werden meegenomen in een werkelijkheid, die verder reikte dan wij konden bevatten. Het was geweldig!
Maar ik weet ook nog als de dag van gisteren de genadeloze brand in Volendam met z'n catastrofale gevolgen. Dàt is vuur! Het trekt aan en stoot af, het wekt nieuw leven, maar het verbrandt ook tot op de wortel!
Zou Jezus het daar juist niet over hebben - over deze tweespalt tussen leven en dood? Het scherp van de snede, waar Hij ook op geleefd heeft, waar Hij ook nooit van afgeweken heeft.
Het vuur dat Hij is komen brengen, heeft hem zijn hele leven in brand gezet - opkomend voor die ene boodschap van liefde, gerechtigheid, verbond. Uiteindelijk heeft het hem naar de dood geleid omdat wij mensen ons verzetten en bang zijn voor zo'n brandend bestaan.
Terwijl we tegelijkertijd weten dat we er niet aan ontkomen, want wie leven wil met de God van leven, kan er niet omheen dat felle confrontatie je deel zal zijn, dat je keuzes zult maken die verzet oproepen. Woorden zult spreken die je niet in dankbaarheid afgenomen zullen worden.
Toch is er in Jezus een diep verlangen dat dit vuur op zal laaien, dat het lopend vuurtje in veel harten ontstoken zal worden. dat er mensen zullen zijn en steeds weer komen, die door de angst en verdeeldheid heen een vuur van liefde en gerechtigheid, van verbond en niet-vergeten aansteken.
Ook in onze wereld, in onze gemeenschap. En dat wij de moed hebben om erdoor gefascineerd te worden en meegetrokken. Dan is toch dit evangelie van vandaag uiteindelijk een goede boodschap voor het komende jaar!

"Vuur ben ik komen brengen,
en wat verlang ik ernaar dat 't zal branden!"