|
Preken: Lucas 3, 10 - 18
Door Leonie van Straaten
God vraagt niet veel - Hij vraagt alles -
van jou
Een kleine rest
blijft over.
In iedere generatie zijn er mensen
die rechtop blijven staan.
Dat slag dat vraagt en zoekt naar God,
zij doen de dingen die gedaan moeten worden.
Zij geloven dat Hij hen redden zal - geloven op grond van
verbondstrouw.
Iedere stad kan zo een stad van vrede worden.
Wat moeten wij
doen?
Geen grootse daden.
Wat je niet hebt - dat kun je niet delen.
Maar als je iets hebt, eten, kleding, geld,
wees eerlijk en rechtvaardig, deel met wie niets heeft.
Delen tot het pijn doet is enkelvoudig, ligt dicht bij de
werkelijkheid.
Tollenaar, je hoeft geen ander vak te kiezen, verdien je geld, maar
doe het rechtvaardig.
Soldaten, oefen je beroep uit - op eerlijke wijze.
Ieder die vraagt
wat hij moet doen
heeft een vermoeden van antwoord.
Een intuïtie, als een gouden puntje in het hart.
Uit onvrede met de werkelijkheid?
Of leef je in gespannen verwachting?
Wie verwachten
wij?
Die ene mens - Jezus Messias,
hij vraagt ons onszelf in te zetten,
niet meer en niet minder dan dat wat wij zijn.
Samen werken met God - zoals hij.
Ik geloof in de
geboorte van een nieuwe gemeenschap.
Een beweging van mensen
gedoopt in water
gedoopt in vuur.
Wij zullen rechtop blijven staan
ondanks alle ellende die wij zien.
Ondanks onze eigen belangen.
Wij hebben weet van een verbond,
als het belang van God,
waar trouw en liefde dragers zijn
door alle tijden heen.
Wij zullen weten wat ons te doen staat:
Tien woorden zijn in onze mond, ze zullen groeien in ons hart.
God vraagt niet veel - Hij vraagt alles - van
jou.
|