Foto: Evangelie volgens Lucas
 Kennismaking
 Aanbod
 Spiritualiteit
   Liturgie
   Laatste Preek
   Matteüs
   Marcus
   Lucas
   Johannes
 Dagelijks leven
 Geschiedenis
 Contact
 Zoeken
 
 Leden           Slot

Preken: Lucas 3, 1 - 6

Door Hinnêni Peltenburg, gehouden op 10 december 2006

 

Wanneer Gods verlangen en ons diepste verlangen samenvallen, zullen de hemel en de aarde elkaar raken.

 

In het vijftiende regeringsjaar van keizer Tiberius, toen die en die aan de macht waren… De roeping van Johannes is nauwkeurig gedateerd. De boodschap van het evangelie is geen tijdloze ideologie, maar een aanwijsbaar handelen van God in ons bestaan. Alle groten der aarde van toen passeren de revue. Dat is om het contrast op te roepen met wat erna staat geschreven; tegenover deze machthebbers staat de persoon van de nederige dienstknecht van de Heer uitgetekend. Allereerst is Johannes die dienstknecht, maar na hem komt Jezus, de dienaar van de Heer bij uitstek. Zijn leven eindigde op het kruis, maar door zijn dood heeft Hij de dood overwonnen. Door weerloosheid moet de dood worden overwonnen. De koning van de dood is dood, maar de koning van het leven wordt aangekondigd.

 

Johannes bevindt zich in de woestijn en niet in een machtig regeringsgebouw. In de woestijn komt het woord van God tot hem. Johannes is in de woestijn volledig aangewezen op de genade van de Enige. Woestijn heeft in de heilige Schrift veel betekenissen en kent vele situaties: - de plaats van het volk Gods onderweg; - de plaats ook van uitzichtloze situaties van Israëls verhouding tot de Enige;

- ook de Kerk, dat nieuwe volk van God onderweg, is in de woestijn. In de woestijn moet je goed de weg weten; - de Enige leidt ons in de woestijn door zijn Geest; Hij leert ons onderscheiden.

Een heraut is hij, die Johannes; hij gaat de komende koning van het leven vooruit,

om voor hem de weg te banen. En ook de weg heeft in de heilige Schrift verschillende betekenissen en kent vele situaties: - de weg van de Heer - het volk dat berouw heeft over de zonden en voorbereid is op de komst van de Heer, legt een hele weg af van bekering en omkeer; - christen zijn is levenslang op weg zijn, christen zijn is een weg ten leven gaan; schijnloze onoverkomelijke diepten (ravijnen) en hoogten (bergen) moeten worden opgevuld of geslecht; krom recht gemaakt; oneffenheden moeten worden vlak gemaakt. Niet: gladjes, maar een pad om te gaan. Een weg naar de Heer toe.

 

In het hoofdstuk uit het boek Baruch staat haast het tegenovergestelde: namelijk dat de Enige zelf een weg voor zijn volk zal banen, zodat wij, en opdat wij, naar Hem toe kunnen komen. Alles wat een obstakel vormt voor zijn komst, dat zal de Heer zelf uiteindelijk verwijderen; de kloof tussen Hem en ons, zijn volk, wordt overwonnen. Het is ongehoord dat de Heer zelf zal komen om ons te verlossen. Nú, heden, in onze concrete geschiedenis, in een tijd van alles kunnen, moeten en mogen, klinkt opnieuw de oproep tot bekering = omkeer: verandering van gezindheid; zet jezelf niet langer in het centrum van je leven, van je doen en laten; je bent je eigen oorsprong en je eigen einde niet.

 

Door de knecht van de Heer, Johannes, wordt aangekondigd hoe de God van onze vaderen tot ons wil komen: in de persoon en het werk van Jezus Christus, de veelgeliefde. Zijn leven eindigde op het kruis, maar door zijn dood heeft Hij de dood overwonnen. Door zijn weerloosheid moet de dood van onze tijd worden overwonnen. God en mens raken elkaar, zoals in het boek Baruch staat: de Heer zal Jeruzalem bevrijden door gerechtigheid uit de hemel en het antwoord dat vanuit de aarde - door de mens gegeven – opstijgt zal bestaan uit trouw aan de Heer.

 

En het gebeurde toen en nu: het Woord wordt mens in Johannes, Zijn naam betekent: de Heer is genade. Johannes moet zijn naam doen! En het Woord wordt mens in Zacharia en Elisabeth, in Maria, in jou, in mij. En moeten wij dan niet allemaal, onze naam doen? Onze naam is vandaag: Vrede-door-gerechtigheid; Heil-door-Godsvrucht.

 

Advent: verlangend uitzien naar… Wat verlang je ten diepste?

Die vraag kan mij aansturen om mij totaal om te keren. En ook om bij de ander achter de woorden bij zijn verlangen, haar droom uit te komen is het meestel nodig om door te luisteren. Soms duurt het even voor je daar iets van kunt zien.

 

Wanneer Gods verlangen en ons diepste verlangen samenvallen, zullen de hemel en de aarde elkaar raken. Scheur toch, o God, de hemel open… open je aarde… en laat gerechtigheid groeien. Amen. Amen.